Buhay Kulungan

"Isa kang Batang 90's kung alam mong si Sarah Balabagan ay isang OFW na masuwerteng pinalaya ng gobyerno ng UAE sa kasong pagpatay."

Sa isang pagtitipon na aking nadaluhan noon ay biglang nagkagulo ang mga nakikisaya dahil sa pakiki-usi sa dumating na panauhin. Kaarawan ng aming ninang sa kasal, na noo'y Barangay Captain ng Brgy. Pinagkaisahan sa QC, ang okasyon na ipinagdiriwang kaya may mga programa sa barangay hall. Special guest pala si Sarah Balabagan at nandoon siya upang kantahin ang ilang mga awit mula sa kanyang self-titled debut album (1999) mula sa Sony Philippines sa produksyon ni idol Rey Valera.

Sa totoo lang, hindi ko matandaan kung ano ang mga kinanta niya noong gabing iyon ngunit sa pagkakaalala ko sa mga balita, ang awiting "Buhay Kulungan" ay ang isa sa mga kantang mula sa album na siya mismo ang sumulat ng liriko. Sumasalamin ito sa kanyang naging karansan sa loob ng bilangguan at ito ay kanyang personal na mensahe upang magsilbing inspirasyon sa mga ibang OFWs upang hindi nila sapitin ang kanyang dinanas sa mga kamay ng mga banyagang amo. Kasama rin sa kanyang unang album ang mga awiting "Jack En Poy", "Dalaga", "Salamat", at "Pilipino Ka". Kahit na maganda ang mga puna sa pagkakagawa ng mga kanta (musicianship, arrangement, etc.), hindi pinalampas ng mga kritiko ang boses ni Sarah. Hindi man ito pang-birit at pang-propesyanal na mang-aawit ay kinakitaan pa rin siya ng dedikasyon at potensyal.

KM 19 EDSA

"Isa kang Batang 90's kung alam mong ang Club Dredd ay ang mecca ng mga banda noong Dekada NoBenta."

Ang tunay na Pinoy sa isip, sa salita, at sa gawa ay alam na ang Kilometer Zero ay nakatirik sa tapat ng bantayog ni Pepe sa Rizal Park. Bata pa lang tayo ay naituro na ito ng ating mga guro sa HeKaSi. Ito ang palatandaan sa mapa kung saan sinusukat ang distansya ng mga lalawigan at iba pang mga lugar sa Pilipinas. Kung hindi mo ito alam, Pinoy ka pa rin naman dahil nababasa mo pa ang palabok kong walang kwenta; malamang ay absent ka lang sa klase noong itinuro ito sa eskwelahan.

Sa hindi kalayuang lugar mula sa Luneta ay matatagpuan ang kahabaan ng EDSA kung saan matatagpuan naman ang pinakasikat na marker noong Dekada NoBenta, ang KM 19. Dito nakatayo noon ang bar na nagpatibay ng pundasyon ng Pinoy Underground Scene noong Nineties, ang CLUB DREDD.

Hindi ko na naabutan ang unang Dredd na nasa Timog Avenue. Hindi pa kasi sanay ang tenga ko noon sa ingay dahil si Andrew E. pa lang ang pinapakinggan ko noong mga panahong iyon. Una silang nagbukas noong December 8, 1990 sa ilalim ng pamamahala nina Skavengers' drummer  Patrick Reidenbach at Scavengers' manager Robbie Sunico. Ipinangalan nila ito sa kanilang paboritong comic book character na si Judge Dredd. Pinalitan nila ang Red Rocks matapos itong magsara. Ito ang naging tambayan ng mga nilalang na hayok sa rakrakang bato at ilan sa mga  regular na tumutugtog dito ay ang Eraserheads, The Youth, Afterimage, Ethnic Faces, Anno Domini (Mutiny),Athena’s Curse (Alamid), Grace Nono, Joey Ayala, Bazurak (na pinagmulan ng Rivermaya), Color It Red, The Wuds, Razorback, Wolfgang at Advent Call. Maganda na sana ang lahat ngunit nagkaproblema ito sa pananalapi na naging dahilan upang sila ay magsara noong February 1993.

1994 MMFF Gabi ng Walang Parangal

 

"Isa kang Batang 90's kung isa ka sa mga nagulat sa anunsyong walang napiling 'Best Picture' noong 1994 MMFF."

Bago natin simulan ang kuwentuhan ay linawin muna natin ang pagkakaiba ng MMFF at MFF dahil marami ang nalilito sa dalawang kapistahan.

Ang Manila Film Festival o MFF ay taunang pista ng mga pelikula na ginaganap tuwing sasapit ang "Araw ng Maynila", Hunyo 24. Nabalot ito ng kontrobersiya noong 1994 nang magkaroon ng dayaan sa mga parangal na "Best Actor" at Best Actress" kung saan nasangkot ang mga personalidad na sila Ruffa Gutierrez, Gabby Concepcion, Lolit Solis, Nanette Medved at ang yumaong Miss Mauritius Viveka Babajee. Naitala ito sa kasaysayan bilang "MFF Fiasco" at naging pamoso sa linyang "Take it, take it!".

Rewind tayo back to the year 1975, ang taon kung kailan unang ginanap ang Metro Manila Film Festival. Dito nagsimula nag tradisyon ng mga Pinoy na kapag Christmas Season ay puro Tagalog na pelikula ang ipinapalabas sa mga sinehan. Tumatagal ang pagtatampok ng sariling atin mula Disyembre 25 hanggang sa unang linggo ng Enero ng susunod na taon. Wala kang magagawa kundi gastusin nalang ang aguinaldo galing mula kila ninong at ninang sa mga "quality films" na pinagbibidahan ng mga tinitingala nating mga artista sa industriya. Tampok din sa kasiyahan ang parada ng mga artista na nakasakay sa float sa opening ng festival. Sa awards night ay binibigyan ng parangal ang mga artista, producers, direktor, at maging ang mga floats na ginamit sa parada. 

Grunge is Dead: The End of Music

KURT DONALD COBAIN

(February 20, 1967 - April 5, 1994)

"Isa kang Batang Nineties kung naki-headbang ka sa tugtugan ng Nirvana."

Kung magbibigay ako ng isang salita para tukuyin Dekada NoBenta, ang maiisip ko ay ang “Generation X”. Tinatawag ding “13th Generation”, ito ay ang mga taong ipinanganak mula 1961 to 1981 na iniuugnay sa administrasyon nina Ronald Reagan at George H.W. Bush ni Uncle Sam. Ang paniniwalang-politikal ng ating dekada ay apektado ng mga pangyayari tulad ng Vietnam War, Cold War , Pagbagsak ng Berlin Wall, at People Power Revolution ng EDSA. Tayo rin ang unang nakatikim ng video games, MTV, at ng Internet. Sa musika naman ay sikat ang heavy metal, punk rock , gangsta rap, at hip-hop. Pero ang lumamon sa airwaves noong nineties ay ang GRUNGE music na ang naging pinaka-icon ay si KURT DONALD COBAIN.

Hindi ko na ikukuwento kung paano sumikat at pinatay ng kasikatan ang itinuring na “spokesperson” ng Gen X. Nandiyan naman si pareng Wiki at si pareng Google. Isa pa, ayokong magkamali sa mga impormasyon tungkol sa aking idolong itinuring na "demi-god". Sigurado naman ako na walang Batang Nineties ang hindi nakakakilala sa “flagship band of Gen X” na NIRVANA. Susugurin ko na papuntang Cebu ang bandang Cueshe(t) kung sasabihin pa rin nilang hindi nila kilala ang trio na tinutukoy ng Weezer sa “Heart Song” (‘Di raw kasi nila kilala ang Silverchair na paborito ng lola ko). Paksyet sila kung ide-deny nila ang pinakamalufet na Grunge band na yumanig sa buong mundo noong panahon namin.

90's Movie Taglines Challenge

 "Isa kang Batang 90's kung naaalala mo pa ang mga taglines ng mga pelikula noong panahon natin."

Mga ka-dekads, heto nanaman ako upang magbigay ng munting challenge tulad ng sa Eheads at 90's Music. Our topic for today is Nineties Movie Taglines. Simple lang ang laro - ibibigay ko ang mga taglines na ginamit sa mga posters at ibibigay niyo naman ang taytol ng mga malufet na banyagang pelikula.

O zsa zsa, Padilla. Pigain na ang utak sa pagbabalik-tanaw habang nag-eenjoy!

01.  Julianne fell in love with her best friend the day he decided to 

       marry someone else.

02.  It's closer than you think.

03.  There's a little witch in every woman.

04. What you don't believe can kill you.

05.  Some Legacies Must End.

06.  How do I loathe thee? Let me count the ways.

07.  In the game of seduction, There is only one rule: Never fall in love.

08.  Sometimes the only way to stay sane is to go a little crazy.

09.  Make your own rules.

10.  A little pig goes a long way.

Sapatos Pangkalangitan

 

"Isa kang Batang Nineties kung alam mong Nike sneakers ang suot ng mga nagpakamatay na miyembro ng kultong Heaven's Gate."

Saan ang langit kaibigan? Saan ang pangakong kaligayahan?

Kung naitanong ito ni kapatid na Karl Roy kay MARSHALL APPLEWHITE noong sila ay pareho pang nabubuhay, malamang sa alamang ay napraning ang ating rakista sa isasagot ng lider ng UFO religion doomsday cult na HEAVEN’S GATE.

March 26, 1997 ay natagpuan sa isang mansyon sa San Diego, California ang 39 bangkay na nagpatiwakal sa paniniwalang makakasakay ang kanilang mga kaluluwa sa alien spacecraft na nakabuntot daw sa Comet Hale-Bopp.

Nasa Bayabasan

"Isa kang Batang Nineties kung alam mong may milagro daw na naganap sa Agoo."

Kapag sumasapit ang kaarawan ni Mama Mary ay may naaalala akong isang pangyayari noong Dekada NoBenta na pinaniwalaan ng maraming Pinoy. Hindi ito naganap sa mismong birthday ng ina ni Bro pero ito ay may kaugnayan sa pagpapakita ng Mahal na Birhen sa isang lugar sa La Union.

March 6, 1993 ay dumagsa ang halos nasa isang milyong deboto sa AGOO matapos ipahayag ni JUDIEL NIEVA na magkakaroon ng aparisyon ang Birheng Mariya.

Ako si Green Two

"Isa kang Batang Nineties kung pinangarap mong maging miyembro ng Bioman."

Noong unang panahon, ako ay napadpad sa kaharian ng National Bookstore baon ang misyong makabili ng mga gagamitin ko sa isang proyekto para sa HeKaSi. Sa paghahanap ng mga mukha ng mga naging presidente ng Pilipinas ay napadpad ako sa lugar kung saan makikita ang mga post cards ng zodiac signs. Noon ko lang nalaman na lahat pala ng mga "cancer" na tulad ko ay ipinanganak na matatalino at gwapings. Matagal ko nang nararamdaman iyon kaya hindi ko masyadong pinansin. Ang natapukaw ng aking atensyon ay ang lucky number na "two" at lucky color na "green" - isa itong signos.

Hindi natupad ang pangarap kong ipatawag ng Galactic Union Patrol upang gawing isang pulis pangkalawakang may sidekick na laging nabobosohan, pero ang lucky color at lucky number ng aking astrological sign ay maaaring palatandaan na ako ay isang bloodline ng isa sa limang nilalang na nabudburan ng "Bio Particles" mula sa Bio Robo limang dantaon na ang nakakaraan.

Sampu't Sari: Ferdinand "Bongbong" Marcos, Jr.

 FERDINAND "BONGBONG" MARCOS, JR.

"Loving your COUNTRY is loving your CHILDREN 

for it is they that will inherit it when you're gone."

Many Filipinos only look at him as the son the late president. Being the namesake of his father, it is quite impossible to detach himself from the shadows of his old man. For a political leader and a public manager who has served our country with integrity for nearly two decades, it is unfair not to see him as his own person.

At age 54, he has achieved a remarkable record of accomplishments. He started public service when he was elected vice-governor of Ilocos Norte in 1980. After a forced exile abroad, he came back to the Philippines in 1991 and was elected to Congress as representative for the second district of his home province the following year. During his three-consecutive term as governor to his hometown, he transformed Ilocos Norte into a first-class province through cultural tourism. In 2007, he was elected back to the House of Representatives where he served for a time as Deputy Minority Leader - Republic Act No. 9522 or the "Philippine Archipelagic Baselines Law" is one of the important legislation he successfully authored. He placed seventh overall in the 2010 senatorial elections and presently chairs the Senate Committee on Local Government and the Committee on Urban Planning, Housing and Resettlements.

Tunay na Kulay ng Salamin

"Isa kang Batang Nineties kung alam mo ang alamat na si Karl Roy."

Ang pangalang KARL ROY ay kasingkahulugan na ng salitang ALAMAT sa industriya ng musikang Pinoy. Sa loob ng halos tatlong dekada, ipinakita niya ang kanyang husay sa paggawa ng mga kanta at pag-awit. Itinuturing na isa sa mga haligi ng Pinoy Rock.

Sa mga bata ng bagong milenyo, kilala siya bilang bokalista ng bandang Kapatid na nabuo noong 2003. Kasama niya sa bigating orihinal na line-up sila Chico Molina (lead guitars), Ira Cruz (rhythm guitars), Nathan Azarcon (bass), at J-Hoon Balbuena (drums). Nagkapaglabas sila ng mga albums tulad ng "Kapatid (2003)", "Luha (2006)", at "Kapatid EP (2009)". Nakilala ang grupo sa mga pumatok na awitin tulad ng "Prayer", "Doon", ang revival na "Pagbabalik ng Kwago" at ang instant klasik na "Luha".

90's Music Comes Alive

"Isa kang Batang Nineties kung alam mo ang lahat ng mga kantang kabilang sa '90's Music Comes Alive' compilation album."

Hindi ito isang music review sa bagong labas na compilation album featuring Pinoy talents. Wala ring libreng mp3 download link na matatagpuan sa entry na ito. Kung ang dalawang nabanggit ko ang hanap mo, maaari mo nang pindutin ang ekis ng iyong browser.

Noong Dekada NoBenta ay inilabas ng Vicor Records ang "Mga Himig Natin: Pinoy Rock Revisited", isang compilation ng mga revivals ng mga klasik na awitin mula sa Dekada Setenta. Dito ipinamalas ng ilang mga banda noong Nineties ang kanilang talento upang tugtugin ang mga obra tulad ng "Usok", "Batugan", at "Tao". Tinanggap ito ng madlang bitin sa tunog na kinabibilangan ng mga tulad ni Ka Freddie.

Sa mga nilalang na hindi mabubuhay kung walang musika, may paniniwalang ang ganitong pangyayari ay nagaganap kada dalawampung taon.

Sampu't Sari: Wolf Gemora ng Wolfgang

WOLF GEMORA

"You can hit things and not get arrested." 

Kung tatanungin ako sa kung sinu-sinong mga banda noong Dekada NoBenta ang nakaapekto sa panlasa ko pagdating sa musika, hindi-hinding mawawala sa listahan ang WOLFGANG. 

Sino ba namang Batang Nineties ang hindi nakakikilala sa quartet nila Basti Artadi (vocals), Mon Legaspi (bass), Manuel Legarda (guitars), at Wolf Gemora (drums)? 

Sa sobrang kasikatan nila noong kapanahunan ko, kahit na isang kolokoy na pasayaw-sayaw lang ng "Macarena" o isang nakiki-mmmbop sa Hanson noon, imposibleng hindi narinig ng mga binging tenga nila ang mga kanta ng tropang lobo. Tae lang ang hindi nakakaalam.

A.I.D.S. Does(n't) Matter

Nabasa ko sa Yahoo! News na nakamit ng ating bansang Pilipinas ang "all-time high" na 204 Human Immunodeficiency Virus o HIV cases sa buwan Hulyo ng kasalukuyang taon ayon sa Deprtment of Health. Sa madaling salita, pitong Pinoy ang tinatamaan ng nakamamatay na virus kada 24 oras. Ito ay mas mataas sa average ng nakaraang taon na limang HIV patients daily. Sa ngayon, isa ang Pinas sa pitong bansang patuloy na tumataas ang kaso ng HIV at Acquired Immunodefieciency Syndrome o AIDS kasama ang Armenia, Bangladesh, Georgia, Kazakhstan, Kyrgyzstan, at Tajikistan.

Sa panahon ng efbee at mga tabletang sobra sa high-tech, parang pangkaraniwan nalang kapag nabalitaan mong may isang taong dinapuan ng sakit na ito. Ang impresyon lang ng karamihan, wild at adventurous ang naka-jackpot sa sakit na hanggang ngayon ay wala pang lunas. Parang "wala lang" at "eh ano ngayon?". Dedma.

Noong Dekada NoBenta, ang sakit na ito ay hindi pangkaraniwan. Isa itong kinatatakutang salot na dahil sa bago pa noon ay kung anu-anong haka-haka at paniniwala ang nabuo.

High Tide or Low Tide

 Charlene Gonzales, "Best National Costume"

Isa sa mga katangi-tanging ugali nating mga Pinoy ay ang pagiging mabusisi pagdating sa kagandahan. Madalas nating husgahan kaagad ang ibang tao sa pamamagitan ng pagtingin sa kanilang itsura. Kapag ipinanganak kang maganda o guwapo, madali kang makakahanap ng trabaho dahil pasado ka kaagad sa qualification na "with pleasing personality". Social injustice ang tawag dito - paano naman kaming mga pangit na may laman ang utak?

Kada taon ay inaabangan ng buong mundo (at pupusta akong nangunguna tayong mga Pilipino) ang MISS UNIVERSE  pageant na nilalahukan ng naggagandahang mga dilag mula sa iba't ibang panig ng daigdig. Gusto nating malaman kung sino ang "fairest of them all".

Mag-Batibot

ang original na grupo ng Batibot

Napag-alaman sa mga makabagong pagsasaliksik na ang teevee ay nakakapagpabagal sa development ng mga bata lalo na sa mga toddlers. Imbes daw kasi na magkaroon ng "tunay" na interaction sa paligid, nalilimitahan ang mga bata sa panood ng mga palabas. 

Pero bakit ganun, isa akong teevee adik simula noong nasa sinapupunan pa lang ako ni ermats pero naging mabilis naman ang pagtalino ko? Siguro ito ay dahil hindi ako lumaki sa panonood kay taklesang si Dora at mga walang kakuwenta-kuwentang Teletubbies. 

Ako ay Batang Dekada NoBenta. Isang Batang BATIBOT.

Makulay na Buhay

ang iconic photo ni Macaulay para sa pelikulang Home Alone

Isa sa mga paborito at pinakaaabangan kong ginagawa namin tuwing Christmas Eve noong bata pa ako ay ang pagpunta sa bahay ng Tita Nelia ko sa Antipolo upang daluhan ang Family Reunion sa side nila ermats. Bukod sa masaya ang taunang pagsasama-sama ng malaki naming angkan, inaabangan naming magpipinsan ang bigayan ng mga regalo at mga perang nakasobre!

Kapag natapos na ang "mini-Christmas program" at Noche Buena, kanya-kanyang hawak na ng bote ang mga barako habang nag-aagawan sa mic para makakanta sa videoke (hindi pa ako tomador noong mga panahong 'yun kaya hindi pa ako kasali sa session nila erpats). Kami namang mga bata ay nagtutumpok-tumpok sa sala para manood ng pelikulang pambata. Ilang taon din naming naulit at hindi pinagsawaan ang musical na "Annie". Napalitan lamang ito nang magkaroon na kami ng VHS copy ng "HOME ALONE".

Absence of Evidence, Evidence of Absence

Kung may (Kurt) Cobain ang tugtugan scene noong Dekada NoBenta, meron namang Vizconde ang mga naganap na massacres sa Pilipinas. Taena, ‘di ko alam kung nako-connect ang comparison pero alam kong ganun katunog ang apelyido ng huli noong kapanahunan namin. Kung nabanggit ko sa nakaraan kong entry na synonymous ang Bobbit sa “putol-etits”, naging synonymous naman ang Vizconde sa rape at massacre.

Palos

Kapag papalapit na ang balentaympers ay abala na ang Close-Up sa kanilang preparasyon sa pagdaraos ng isang festival kung saan sabay-sabay maghahalikan ang mga couples maging hetero man, bisexual, o homo sa loob ng ilang segundo. 2004 unang tinangka ng Pilipinas na ma-break ang Guiness Record para sa mass-kissing. Matapos noon ay naging parte na ng kantonaryo (libro ng mga salitang-kanto) nating mga Pinoy ang pinausong "Lovapalooza". Naks, ang sarap pakinggan dahil kakaiba, 'di ba? Kaya nga nagagamit din ito sa ibang fairs tulad ng job-a-palooza, laptopalooza, gadget-palooza, pokpokpalooza, at kung ano pang kahindik-hindik na mga pauso.

Nang Mabulabog ang Luzon

Tuwing malapit na ang birthday ko ay may isang araw akong naaalala sa buwan ng July. Actually, hindi ko lang siya naaalala kundi kinakatakutan ko pa. Tungaw, hindi ang "Fil-American Friendship Day"  o ang dating "Philippine Indepence Day" na isinabay sa "4th of July" ni Uncle Sam ang tinutukoy ko dito.

Hadouken

Street Fighter Characters

Click niyo muna ang play button ng player bago basahin ang entry.

Ang inyong naririnig niyong maingay sa background ay mula sa first album ng The Youth na "Album na Walang Pamagat". Ito ay isang hidden track sa side B ng cassette tape kaya ang taytol nito malamang ay "Kantang Walang Pamagat". Kung pakikinggang mabuti, ang istoryang bunga ng malikot na pag-iisip ni Sir Robert Javier ay puwedeng bigyan ng pamagat na "Tindahan ng Patis ni Chun-Li".

Ganito kaadik sa STREET FIGHTER ang Dekada NoBenta. Ganito kami kaadik.