Sa pagpunta ko dito sa Saudi, ang baon ko lang ay isang cp na may 2GB micro sd, enough to store about three hundred fifty mp3 files of my favorite songs. 'Di ko na nadala yung gitara kong tinitipa kapag nakikipag-jamming kanila Ely Buendia, Kurt Cobain, at Billy Corgan tuwing tumatambay sila sa bahay namin.
Tatlong buwan pa lang ako dito sa Middle East ay unti-unti nang nawawala yung kalyo ko na pang-finger sa fret ng gitara. At naririnig ko rin sa banyo na mas nanawala na rin sa tono ang sintunado kong boses.
Wala na kasing practice. 'Di tulad noong nasa Pinas pa ako, may malakas na sound system, may gitarang nakahain at bukod sa lahat ay may ever-reliable Promac VIDEOKE player na mambubulabog sa mga kapitbahay.
Nagsimula sa Japanese words na KARA, meaning "empty", at OKEsutora or "orchestra". Tunog pa lang, iisipin mo nang sa bansa ni Takeshi nagmula ang nakaimbento nito.
Konting entertainment history 101...pasalamatan natin ang mga sinaunang Japayuki's na nangibang-bansa noong late 60's. Dahil likas na "magulang" at matatalino tayong mga Pinoy, naisip ng mga kababayan natin na mag-record ng music sa cassette tape na walang kumakanta. Mas malaki kasi ang kikitain kung solo performer kaysa kakanta kasama ang isang kombo. Naging popular ito sa mga entertainers sa Japan at tinawag itong "minus one".
Sa sobrang popularity ng abilidad natin, ginaya ng drummer na si Daisuke Inoue yung idea. Madalas kasi siyang sumaydlayn sa mga traditional happenings. Siya yung tutugtog tapos ung guests ang kakanta. Eh gusto rin niyang kumita kaya nag-record nalang siya at pinaupahan yung mga tapes at 100yens per song. Tinawag nila itong karaoke.
Sa Pilipinas, nakapag-imbento si ROBERTO DEL ROSARIO noong 1975 ng sing-along system na tinawag rin niyang "Minus One". Later on, nakapagdevelop ng tapes na tinawag na "multiplex" kung saan pwede mong patugtugin nang may kumakanta at puwede ring wala. Konting adjustment lang sa treble, inuman na!
Ang magaling sa kanya, he was able to patent it in the 80's. Naging widespread sa Pinas ang device niya. Nagkaroon lang ng problema nang mag-claim na ang Japan na sila ang nakaimbento nito. Ilang court battles din pero in the end, tayo pa rin ang nanalo in 1986. While making developments on his invention, nagkaroon ng industrial piracy sa ginagawa niya dahil sa Japan siya bumibili ng mga piyesa. Dinemanda niya ang company na gumagawa ng "Miyata" and it lasted from 1993 to 1996 pero all patents were in favour of Del Rosario.
The rest, they say, is history.
Tulad ng Nintendo Family Computer, sa mga kapitbahay kong may kamag-anak na Japayuki ang updated sa karaoke machines. Sangkatutak ang bala nila ng betamax at vhs player na ginagamit sa mga okasyon. Dito ko nga unang narinig yung Japanese version ng "Ikaw Pa Rin" na akala natin ay original ni Ted Ito.
Nang nalaos ang mga cartridge na bala, lumabas ang napakalaking laser discs noong 90s. Kaso 'di ito masyadong nag-click kaya napalitan ng vcd format. Heto na yung time na humahaba na ang kantahan naming tropa dahil sa ispirito ni san miguel!
Sa bahay madalas ang players pero may ibang establishments na ginamit ang videoke para makahakot ng customers. Isa na dito ang Max's Fried Chicken na mas naging sikat sa company at family gatherings dahil sa free ang service nila. Ang alam ko, isa ang biyenan kong si Engr. Ed Cepe (music freak din tulad ko) sa team nila ang nakapag-conceptualize ng ganung set-up.
Mas nag-evolve ang karaoke to videoke nang lumabas na ang mga midi players na kayang magbasa ng 5kplus songs. Talagang halos mamatay ako sa inggit noong nakita ko sa People ng Channel 2 yung mapakagarang mansion ni April Boy na may malaking jologs videoke machine sa entertainment room. Wow, sa bahay niya lang ako nakakita ng gawang-Aranque na sikat sa termimal ng mga tricycle at mga beer gardens! Kay "Idol" lang talaga at that time dahil can't afford pa ang mga Pinoy sa 50k na system.
Teka, kapag kinanta ba ng mismong singer yung orig song niya sa videoke ay 100 kaagad ang score? O na-try na kaya nilang subukan yung mga sarili nila?
Pagpasok ng 2k, 'di ka na "in" kung wala kayong player na may songbook.
At sa paglipas ng panahon ay naging self-proclaimed Video King ako kahit na 'di ko pa nakakanta ang ilang songs sa aking Top 5 Favorite Videoke Songs ng mga Pinoy:
1. My Way
2. Closer You and I
3. I'll Always Love You
4. Dancing Queen
5. Hotel California
Kahit na wala sa tono, pinipilit pa ring kumanta ng deadliest song ni Frank Sinatra. Ayun, napaaway dahil sa score -- patay!! May sumpa yata talaga ang classic song na ito eh.
Urban legend man o coincidental, isa lang ang totoo... si Roberto Del Rosario lang ang makakapagsabi ng, "I did it my wee-e-ey (birit to the max)".
0 ang biglang may naalala:
Post a Comment