↑↓↑↓← →← →B A B A select start

Every kid of the 90’s knows what this is. It’s not an out of this world code that needs to be deciphered. Even God knows it.

Originally released in 1983 by Nintendo, the Family Computer game console reached its popularity here in our country in the early 90’s.

Dahil nga popular ito lalo na sa mga kabataan, isa ako sa mga nangarap magkaroon ng hi-tech machine na ito. Nakikilaro lang kasi ako sa dati kong bestfriend na si Jepoy. Sabi ko sa erpats at ermats ko noon, gagalingan ko sa school basta bibilihan nila ako ng pangarap ko. Lumipas ang maraming panahon, nakikilaro pa rin ako sa mga kapitbahay naming may pera o kaya ay nakikinood sa bintana ng mga anak ng Japayuki. Buti nalang noong nag-grade five ako at nakatanggap ng medal for second honors, pinadalahan ako ng pera ng lolo at lola ko na naka-base sa Hong Kong para makasabay sa uso.

Medyo mahal pa ang Family Computer noon, parang bumili ka na rin ng Playstation 3 kung ikukumpara ngayon. Awa ni Bro, nagkasya yung one thousand five hundred pesos na regalo sa akin. Hindi Nintendo yung tatak na binili namin sa Deeco Farmers Plaza sa Cubao. Hindi ko na maalala kung ano. Basta malayo ang itsura niya. Clone from China. Sabi ko, okay na ‘yun kaysa wala akong laruan. Kasama naming bumili yung pinsan kong si Bambie noon. Iyak nang iyak, ‘di mapatahan, kasi naiinggit sa akin. Ganun katindi ang NES sa mga kabataan.

Pag-uwi naming sa bahay, I had my fifteen minutes of fame. Lahat ng kalaro, pinsan, kapatid, tito, tita, at mga kapitbahay, naki-uzi sa bago kong gadget. Sarap ng feeling kapag part of the club ka na. Siyempre, kami na ng utol kong si Pot ang tinatanaw ng mga bata sa bintana namin.

Kapag may pasok sa eskuwela, controlled ang paglalaro, may schedule. Pero kapag weekends, holidays, and vacation, wantusawa ang pagpindot sa joystick. Kahit na malipasan ng gutom basta kasama ko sila Mario at Luigi. Kahit na hindi na maligo basta ma-save ko lang si Princess kay King Kuppa.

Ano nga ba ang mga favourite game ko? Marami eh. Nagsimula sa mga simple – Pacman, Galaga, Exerion, Ice Climber, Excite Bike, Battle City, Popeye. Yung mga walang katapusan na laro. Paulit-ulit lang yung stage pero pabilis nang pabilis hanggang ma-game over ka. Nakakasawa pero hindi kami nagsasawa.

Tapos siyempre, yung Mario Brothers. Yung one and three lang ang favourite ko kasi ang pangit nung part two. Sa part one, kayang kaya kong maka-hundred lives. Sa world 3 ginagawa iyon eh. Sa hagdan bago pumuntang flagpole, dapat maunahan mo yung mga pagong tapos maiuntog mo yung isa sa hagdan hanggang maging 1UP na siya.

Ang all-time favourite ko naman ay yung Mario Brothers 3. Sang-ayon rin naman siguro kayo na isa ito sa pinakamagandang video game na ginawa para sa sangkatauhan. Marami nang powers si Mario dito. Nakakalipad na gamit yung buntot niya. Nagiging palaka, bear, demonyo, at parrot din siya. Siyempre may mga cheats din ang game na ito. Inalam ko kung paano mahanap yung hidden treasure box na naglalaman ng magical flute na magdadala sa’yo sa ibang worlds. Ang sarap laruin ng game na ito. Talagang ubos ang buong araw mo!

Speaking of cheats, alam naman nating lahat kung paano mo mapapalabas ang lahat ng weapons sa Gradius, ‘di ba? Pati gawing thirty lives yung mga characters ng Contra. It’s just a matter of memorizing the universal cheat ng Nintendo at right timing ng pagpindot! Inimbento ng demonyo yun para sa mga mandurugas na gamers!

Kung tingin mo ay alam mo nga, look again: ↑↑↓↓← →← →B A B A select start.....akala mo tama yung title ha.

Well if you think you really knew, look twice: ↑↑↓↓← →← →B A B A select start