Shawerma: The 90’s Persian Experience

Re-post lang ito ng epxperience ko sa isa sa mga favorite foods ko. Originally posted on October 22, 2009. 'Di ko kasi ma-edit kaya inulit ko nalang. Pasensya na, nagba-blog makeover ako eh. hehehe.

Noong bumalik yung friend kong si Nikki galing States noong mid-90’s para magpatuloy ng kolehiyo sa UP Diliman, one of her questions to me was “Ano ang usong pagkain dito ngayon?” Paakyat kami ng Baguio that time at sumingit 'yung pinsan niya sa conversation to answer, “Shawarma! You should try that”.

Ano kaya ‘yun? Parang masarap nga kahit na ang pangit ng tunog. Sabi ni Francis, it’s like eating tacos na hindi ground beef tapos nasa pita bread topped with garlic sauce. Wow, favorite ko ang tacos! Unfortunately, ‘di namin nagawang maghanap ng Shawarma sa Baguio. Mas inatupag namin yung pag-inom ng alak at pag-enjoy sa night life ng Pine City. ‘Yun ang first time ko marinig ang word na ‘yun kaya sabi ko sa sarili ko, I really have to try it. Mahilig pa naman ako sa mga ganung klaseng pagkain.

Isang araw, niyaya naman ako ng classmate ko sa Uste na kumain daw kami sa Dapitan ng shawerma. Sabi ko, shawarma yun. Eh nagtalo pa kami, kasi shawerma daw yung tinitinda dun sa tapat ng gate ng Uste malapit sa AB Building. Pina-describe ko kung ano yung food na tinutukoy niya. Pareho naman ng sinabi sa’min ni Francis. Naguluhan tuloy ako kaya sabi ko ay puntahan nalang namin dahil nakakagutom lang ang pinagtatalunan namin.

From Engineering Building, nilakad namin in one minute para makatikim na ng pinagmamalaki nilang “in” na pagkain. Pagdating namin sa kiosk, SHAWERMA nga ang nakalagay sa sign board niya! Potah, mali yata yung pinsan ni Nikki.

Napakamahal pala ng letseng shawerma. Thirty pesos yung regular (walang cheese) na maliit. Forty-five naman yung malaki na regular. Additional na five pesos kung gusto mo ng lactose. Ang baon ko that time ay fifty pesos lang, tapos twenty pesos yung pamasahe ko. Bahala na, ang bango ng amoy tsaka nakakatakam tingnan yung ga-higanteng beef na nakatusok at umiikot dun sa lutuan.

“Manong, isang order ng regular na SHAWARMA. 'Yung maliit lang.”, naglalaway kong sabi.

“SHAWERMA ito, hindi shawarma”, ang masungit na sagot nung lalaking nagbebenta.

“Whatever”, sa isip-isip ko

Ginayat niya yung gilid ng beef na juicy na sa cholesterol na taba ng baka. Tapos hiniwa-hiwa yung mga nahulog dun sa parang catch basin. Wow, ang dami naman pala ng bakang ilalagay dun sa order ko. 

Tapos pinainit yung flat na tinapay na bilog. Magkabilang side, hanggang sa medyo parang inihaw na yung dating. Nung kumuha na ng beef, lintik naman pala talaga ang mahal nitong pagkain na ito. Isang kutsara lang yung nilagay! Sabi ko nalang, ilagay niya lahat ng sahog, kumpletos rekados. Sibuyas, kamatis, tsaka pipino. At least sa gulay, makabawi man lang. 

Tsaka nilagyan ng puting sauce. Garlic sauce daw ang tawag dun sabi ng classmate ko (sorry classmate, di ko maalala pangalan mo!). Pinalagyan ko rin ng hot sauce kasi mahilig ako sa spicy foods. After ma-prepare, binalot yung kalahati ng "rolled sandwich" sa bond paper. Nilagay sa plastic, at inabot sa akin.

Wow, amoy putok! Just as I expected, parang pizza at tacos 'yung aroma. Yummy!

Ang sarap pala nito. Lalo na kapag nilagyan ng sauce. 'Di ko alam kung ano ang timpla 'nun pero parang mayonaise na hinaluan ng tubig at garlic powder. Bawat kagat, lagay ng sauce. Ngasab. Lagay ng sauce. Hanggang maubos. Ang messy nga lang nitong kainin. Para ring tacos. Natira 'yung bond paper na nalusaw sa sobrang sauce. Amuyin mo 'yung kamay mo at maaamoy mo ang kili-kili ng may anghit!

That was the best first time shawerma experience! Naging isa sa mga favorites ko na 'yung food na ito after that.

After ilang weeks, ang dami nang nagsulputang ibang shawerma kiosks sa tabi-tabi ng Uste na parang kabute. Iba-iba na ang style ng pag-serve. Merong libre na 'yung cheese. Meron naman 'yung may kasamang french fries sa filling. At meron pang may filling na kanin!

Tarantadong tindahan ng first experience ko, SHAWARMA pala talaga yung tawag dito. Ayaw lang aminin na nagkamali 'yung nagpagawa ng signage nila!

Sabi ko sa sarili ko, makakakain din ako ng authentic shawarma balang araw. And it did happen. Dito sa Kingdom of Saudi Arabia!!

Noong una akong mamasyal sa Al-Khobar (treat ng friend kong si Marlo), shawarma kaagad ang hiniling kong kainin namin. Para naman siyang genie ni Aladdin at dinala niya ako sa isa sa mga best Persian resto sa Corniche Rd.

Ibang-iba ang lasa at presyo ng authentic shawarma. Biruin mo, 10SaR lang or about Php120, meron ka nang meal plate na equivalent to five jumbo rolls sa Pilipinas. Noong huling kain ko bago ako pumunta ng KSA, nasa Php65 ang special sa Waltermart sa tapat ng Don Bosco Makati. Dito sa Saudi, kumpletos rekados. Unlimited ang tinapay, french fries, at veggies. Walang halong tubig yung garlic sauce!

Well, hindi ko naman puwedeng ikumpara ang shawarma ng Pilipinas dahil iba rin ang culture dito. Pero bawat nguya ko dito, naaalala ko ang first experience ko at paglanding ng SHAWERMA sa bansang Pilipinas noong Dekada NoBenta!!