Ang Masarap sa Itlog

"Isa kang Batang Nineties kung natatakot kang mamatay ang inaalagang tamagotchi."

who shines from the land of the rising sun

lookin' so pretty on the dancin' floor

i wanna be with you just a little more

turn it on like a flashlight

satisfy electric appetite

automatic lover you're my techno lust

addicted to your love like magic dust

ecstatic little plastic drives me off the wall

push the right buttons remote control

wa-wa-wa wakari masen

i-i-i i'm in love again

talking to my baby on the LCD

she said I need a triple A battery

user-friendly interface getting wet

dirty little treasures of a pleasure pet

scream so guilty like a suicide

smile like a child taken for a ride

ERASERHEADS, "Tamagotchi Baby"

Sa tuwing nagbubukas ako ng notifications sa efbee, imposibleng wala akong makikitang request na may kinalaman sa Farmville. Kahit na may pagka-adik ako sa social networking, hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam alagaan ang mga tanim doon sa apps na iyon. Kaya naman  ko nalang pinapansin ang mga pangungulit ng aking mga ka-tropa!

Noong na nagbitiw na ako ng trabaho sa dati kong pinapasukan at tumatambay nalang sa bahay bago lumipad papuntang Saudi, sinubukan kong magpaturo sa aking misis. Matapos ang ilang pindutan sessions, napansin ko na parang ito lang 'yung itlog ko na nilalaro dati pero mas hamak na hi-tech nga lang ang pagtatanim sa pc.

TAMAGOTCHI is a portmanteau of the Japanese word "tamago" meaning egg, and the English word "watch (as in timepiece)". Others say that it's also from the word "chi" which means "small".

Ang lufet talaga ng mga Ponjaps pagdating sa mga gadgets at technology. Kaya nga paborito kong panoorin sa channel 9 at 13 yung Tokyo video documentaries eh. Sino ba namang gifted child ang makakaisip na gumawa ng handheld digital pet?!

Si Aki Maita ang pinagmulan ng itlog at hindi si Adan. 'Yun nga lang, binenta niya ang kanyang ideya sa Bandai, isang nangunguna at sikat na pagawaan ng mga laruan sa Japan.

Una naming nahawakang magkakapatid ang aming mga itlog noong dumating ang lola at lola namin galing Hong Kong bandang 1997, pero ang gadget na ito ay unang lumabas sa market noong November 1996.

Hanggang ngayon, 'di ko pa rin maalala kung original Bandai o class A China-made lang 'yung natanggap namin noong Paskong iyon. Basta ang alam ko lang, simula nang binuksan namin ang power at inantay na mapisa 'yung itlog na nasa maliit na LCD monitor, nagbago na ang buhay namin!

Maliit lang yung unang lumabas na tamagotchi. Parang kasing laki ng pinakamurang itlog na binebenta sa manukan sa palengke. Low-tech nang masasabi ang mga sinaunang labas ng laruang ito kung ikukumpara sa mga laruan ngayon pero masasaki kong isa ito sa mga pinaka-cool na gadgets noong Dekada NoBenta.

Simple lang ang laro pero nakakaadik. Ang totoo, 'di ko nga itinuring na laro ito dahil nag-aalaga ka ng isang digital na hayop. May tatlong buttons ito na gagamitin mo para: magpakain, makipaglaro, i-discipline, i-check yung age at happiness, at bukod sa lahat ay ang maglinis ng kanilang mga tae.

Sabay-sabay napisa ang mga itlog naming magkakapatid kaya nagpapagalingan pa kami noon kung sino ang mas lalaki ng mabilis, masaya at mabait. Dumating sa puntong na nag-aasaran at nag-aaway na kami dahil dito.

Kahit sa iskul bukol, lahat ay meron nito. Hindi ka "in" kung wala kang pag-aari nito. Kung napupudpod ngayon ang daliri mo sa kakapindot sa cp, sa tamagotchi malamang ay nagkakalyo ka dati. Kung adik ka sa kakaisip sa mga comments sa newly-redesigned FS ngayon, malamang dati ay nakatitig ka maya't maya sa LCD ng mga golden eggs para makita kung nagkakalat na ang tae ng iyong alaga sa screen. Kung ngayon ay 'di ka mapakali pag may tunog kang naririnig dahil sa text messages, ganun din 'yung nararadaman ng mga bata dati kapag minumura na sila ng mga alaga nila dahil sa gutom!

Chocolate starfish na mga pets, napaka-demanding nila! Buti pa ang mga alaga naming sina Pootchie at Cindy, nagnanakaw ng pagkain sa mga tropa nilang aso kapag gutom na sila at wala pa kami sa bahay.

Nagsawa na rin ako sa itlog kaya sinubukan kong patayin at pahirapan ang aking alaga. Hindi ko pinapakain kahit nagwawala na siya. Ang nakapagtataka, tumatae pa rin siya kahit wala nang kinakain. Hindi ko nga nilinisan sa asar ko. Ilang araw kong ginawa 'yun para mamatay na siya pero walang epekto. Matapos ang ilang linggo, naiyak ako sa aking paggising. Wala na siya sa screen.

"Yahoo!! Patay na siya! Tagumpay ako!"

Sinuri kong muli. Paksyet, naubusan lang pala ng battery. Hindii ko nakita at nalaman kung paano sila mamatay.

Mahigit isang dekada na silang nanggugulo sa mga takdang-aralin ng mga kabataan sa Japan. Ang balita ko ay marami nang klase ito. May bluetooth na rin for social networking. Puwede nang magpakasal ang mga tamagotchi's at puwede na ring gumawa ng grupo o banda.

Ang dami ring lumabas na anime series, movies, at console games. Kahit nga ang mga banda tulad ng Eraserheads ay gumawa ng kanta tungkol sa kanila.

Astig talaga ang Dekada Nobenta. Sa panahong ito mo lang masasabing "Ang masarap sa itlog ay panoorin, pindutin, alagaan, at palakihin!".